Strona główna » O instytucie » Aktualności IWP

AKTUALNOŚCI

Ulica Wandy Telakowskiej na Nowym Mieście w Warszawie

Wanda Telakowska, twórczyni warszawskiego Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, będzie patronką ulicy przy gmachu IWP na Nowym Mieście. Decyzją stołecznych radnych, podjętą jednogłośnie na sesji Rady Miasta Stołecznego Warszawy w dniu 20 października br., jej imię nosić będzie fragment ulicy Ciasnej, przy którym wznosi się najstarszy gmach IWP.

Wanda_Telakowska.jpg
fot. archiwum IWP

Wanda Telakowska (ur. 20 kwietnia 1905 roku w Sosnowcu) studiowała w Warszawie malarstwo i grafikę, m.in. u prof. Edmunda Bartłomiejczyka, w ówczesnej Szkole Sztuk Plastycznych. Jednocześnie uczęszczała na kursy pedagogiczne. Studia ukończyła w 1931 roku, cztery lata później otrzymała złoty medal na konkursie we Florencji za grafikę. W 1937 roku jej praca zdobyła złoty medal na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu.
W okresie okupacji Wanda Telakowska była nauczycielką w oficjalnym i konspiracyjnym szkolnictwie – uczyła liternictwa i technik reklamy w liceum handlowym im. Roeslerów. W czasie Powstania Warszawskiego straciła niemal cały dorobek artystyczny. Po wojnie nie powróciła już do twórczości artystycznej.
W lutym 1945 roku została zatrudniona w Departamencie Plastyki w Wydziale Planowania Ministerstwa Kultury i Sztuki. Z Marią Skoczylas-Urbanowiczową tworzyły podwaliny dla Departamentu Wytwórczości, późniejszego Biura Nadzoru Estetyki Produkcji. W roku 1950 z inicjatywy Wandy Telakowskiej Biuro zostało przekształcone w Instytut Wzornictwa Przemysłowego.
Głównym zadaniem Instytutu było „...prowadzenie prac naukowo-badawczych, mających na celu podniesienie poziomu estetyki produkcji, opracowanie wytycznych dla gospodarki planowej w zakresie wzornictwa przemysłowego”. W IWP utworzono działy: badania rynków, artystyczny, wystaw, pokazów i rewii, doszkalania oraz zakłady: drzewny, dziewiarski, graficzny, odzieżowy, skórzany, szklarsko-ceramiczny i włókienniczy. Wanda Telakowska (od roku 1957 profesor) uważała, że wzornictwo może podnieść atrakcyjność eksportową wyrobów. Udało jej się objąć działaniem IWP nowe gałęzie wytwórczości, takie jak sprzęt gospodarstwa domowego, oświetlenie, środki transportu, maszyny i urządzenia. „Dobre wzory wyrobów masowej produkcji są wartością gospodarczą. Dobre wzory są również wartością kulturową” – tę ideę realizowała upowszechniając nowe, racjonalne wzornictwo. Organizowała grupy projektanckie, które wyjeżdżały w teren aby wypracować kolekcje wzorów czerpiąc z twórczości ludowej.
Po marcu 1968 roku zmuszono ją do rezygnacji ze stanowiska. Nadal jednak prowadziła w IWP prace dydaktyczne. W roku 1978 przekazała do Muzeum Narodowego kolekcję gromadzoną w zlikwidowanej wzorcowni IWP.
Pozostawiła liczne publikacje m.in. „Twórczość ludowa w nowym wzornictwie” (1954); „Problemy wzornictwa przemysłowego” (1966 – wraz ze swoim najbliższym współpracownikiem Tadeuszem Reindlem); „W kręgu chłopskiej kultury” (1970); „Kultura plastyczna w życiu codziennym” (1975 – z T. Reindlem) oraz szereg artykułów problemowych.
Zmarła 15 stycznia 1985 roku w Warszawie.

MASZ PYTANIE?

Informacji udzieli Ci:

Sekretariat
iwp@iwp.com.pl
tel. (22) 860 00 66,
fax. (22) 831 64 78