Wystawy

WIECZNIE MŁODE

to przedmioty zaprojektowane tak dobrze, że potrafią oprzeć się upływowi czasu. Instytut prezentuje zjawisko vintage i ikony designu stworzone przez polskich projektantów w latach 50., 60., 70 i 80.

Pierwotnie zjawisko vintage dotyczyło głównie mody i ograniczało się do fascynacji latami 50. i 60. Z czasem trend rozszerzył się na przedmioty produkcji przemysłowej od jej początków aż po lata 90. XX wieku. Obecnie, na fali zainteresowania klasyką, renomowane firmy powtórnie wprowadzają do produkcji – najczęściej w limitowanych seriach – meble i sprzęty codziennego użytku zaprojektowane przez najwybitniejszych designerów XX wieku,
jak Charles i Ray Eamesowie czy Alvar Aalto. Praktykuje się również redesign przedmiotów kultowych, takich jak legendarny Beetle czy MiniMorris. Spotykamy się także z inspiracją współczesnego designu dawnymi wzorami – czasem są to po prostu stylizacje.

W Polsce rzecz ma się inaczej: w wielu domach do dziś funkcjonują sprzęty, które w USA i krajach zachodniej Europy powracają na fali fascynacji vintage. Z tego powodu stylistykę lat 40., 50., 60. skłonni jesteśmy zaakceptować raczej w nowej, luksusowej wersji, oferowanej przez zagraniczne firmy. Cała nadzieja w młodych, że w polskim powojennym wzornictwie dostrzegą coś więcej niż skansen skromnych wytworów socjalistycznej gospodarki. Polskie wzornictwo przemysłowe czasów PRL było zjawiskiem kulturowym równie wartościowym, co polska szkoła plakatu, jednak dotychczas poświęcano mu znacznie mniej uwagi. Tymczasem eksperymentalne meble ze sklejki, wielofunkcyjne rozwiązania dla małych mieszkań, tkaniny i oryginalna ceramika – to tylko niektóre z pionierskich działań IWP, adresowanych do szerokiego kręgu odbiorców, a realizowanych w trudnej współpracy z peerelowskim przemysłem i handlem.

Instytut Wzornictwa prezentuje te przedmioty z lat 50., 60., 70. i 80., które obroniły się przed upływem czasu. Obecnie, albo są nadal produkowane, albo inspirują współczesny polski design. Przykładem "wiecznie młodego" wzornictwa są tzw. figurki ćmielowskie, czyli porcelanowe figurki projektowane przez designerów związanych z Instytutem – m.in. Lubomira Tomaszewskiego. Będzie je można kupić, podobnie jak gadżet wystawy inspirowany dawną siatką na zakupy - torbę w stylu vintage.

Wystawa została zaprojektowana w taki sposób, aby mogła być pokazywana także poza Instytutem. Ideę zjawiska vintage ukazują banery i plansze zestawione z przykładami produktów przemysłowych, dla których tło stanowi współczesna i dawna architektura. Ekspozycji towarzyszy prezentacja multimedialna, która osadza projekty polskich projektantów kontekście światowego designu.

fot. E. Wójcicka




Inni o nas:



Wytęż wzrok...

 1. Alvar Aalto dla Artek, 1929 rok (zdj. ze strony internetowej firmy Artek)
2. "Mobilne" meble wiecznie młode: komoda na kółkach „Jonas” produkowana przez IKEA (zdj. dzięki uprzejmości firmy IKEA)












1. Radioodbiornik Braun z 1959 roku projektu Dietera
Ramsa. Estetyką i funkcją zapowiadał dzisiejsze
przenośne odtwarzacze do słuchania muzyki (zdj. Jo Klatt
+ Design Verlag)
2. iPod nano produkowany przez Apple (zdj. dzięki
uprzejmości firmy Apple)








1. Serwis kawowy „Ina” projektu Lubomira
Tomaszewskiego (lata 50.). Organiczne formy powstały w wyniku analizy użycia poszczególnych naczyń
2. Zestaw „Kropla” projektu Marzeny Wolińskiej
produkowany współcześnie przez Zakłady Porcelany i
Porcelitu Chodzież S.A.











1. Modułowy regał Charles’a i Ray Eames z roku 1949 do dziś produkowany przez Vitrę (zdj. ze strony internetowej firmy Vitra)
2. Polski odpowiednik: meble segmentowe Bogusławy i Czesława Kowalskich z początku lat 60. Zapoczątkowały epokę polskich meblościanek
3. Współczesna edycja modułowych rozwiązań: „Magiker” Torda Bjorklunda. Jego producent, IKEA, zbudował swoją markę w oparciu o popularne systemowe meble typu „zrób to sam” (zdj. dzięki uprzejmości firmy IKEA)

Patroni medialni:





Partner wystawy: